Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2010r. strona skarżąca wniosła o ustanowienie dla niej adwokata. Ponieważ wniosek o prawo pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu stronie skarżącej przesłano urzędowy formularz wniosku (druk PPPr) celem jego wypełnienia i zwrotu do sądu. Strona skarżąca w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, strona skarżąca nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej i nie uzyskuje żadnych dochodów. W skład środków trwałych należących do strony skarżącej należy ok. [...] budynek "[...]". Nadto z § 3 "Statutu Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej we wsi [...] gminy [...]" wynika, że do strony należą grunty wspólne o pow. [...] ha, obejmujące [...] ha gruntów rolnych i [...] ha gruntów pod zabudowaniami. Strona skarżąca wykazała również, iż nie posiada żadnych rachunków bankowych.
Mając na względzie przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną strony skarżącej, stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca wykazała bowiem, że nie ma żadnych środków finansowych na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.