Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 października 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 388/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. i S. małżonków P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr: [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
W dniu 26 października 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o doręczenie odpisu powyższego wyroku z uzasadnieniem, podpisany przez S. P. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono wnioskodawcy w dniu 3 grudnia 2010 r.
W dniu 30 grudnia 2010 r. S. i T. małżonkowie P. wnieśli, za pośrednictwem tutejszego Sądu, skargę kasacyjną od wyroku z dnia 19 października 2010 r., sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna T. P. podlega odrzuceniu.
W myśl art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą strona może wnieść po doręczeniu jej odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Zgodnie zaś z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Z przepisu tego wynika, że termin trzydziestodniowy liczyć należy od doręczenia stronie odpisu orzeczenia dokonanego zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 141 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach, w których skargę oddalono, niezbędną przesłanką wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji jest złożenie przez stronę w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia wniosku o doręczenie jej orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Skoro w rozpatrywanej sprawie jedynie mąż skarżącej – S. P. złożył wniosek o doręczenie mu wyroku tutejszego Sądu z uzasadnieniem, tylko jemu przysługuje prawo do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.
Złożenie wniosku przez jednego ze skarżących nie wywołuje bowiem skutku przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do drugiego skarżącego.
W tej sytuacji nie było dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej przez T. P., gdyż w stosunku do niej trzydziestodniowy termin do złożenia tej skargi w ogóle nie mógł rozpocząć swojego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2005 r., II GZ 9/2005, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 94).
Skarga kasacyjna T. P. podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.