Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...], wydanym z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, przekazano podanie H.K. w sprawie przyznania R.K. zasiłku celowego do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, jako organu właściwego do rozpoznania tej sprawy.
Postanowieniem z dnia [...]kwietnia 2007 r. wydanym na skutek zażalenia H.K., będącej opiekunem R.K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło powyższe postanowienie.
W dniu 7 maja 2007 r. skargę na postanowienie organu odwoławczego wniósł z upoważnienia Wójta Gminy Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
, wnosząc o uchylenie tego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż stroną w postępowaniu administracyjnym, a w konsekwencji i skarżącym, nie może być organ administracji publicznej, który wydał postanowienie w pierwszej instancji ani też podmiot działający z jego upoważnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawa administracyjnego powszechnie przyjmuje się, iż organ, który wydał decyzje w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., II GSK 387/05, niepubl.; por. także: uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, niepubl., J. P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym (w:) Księga jubileuszowa Profesora zw. Dra hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n., T. Woś, Glosa do uchwały NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, Sam. Teryt. 2004, nr 12, s. 79, M. Stahl, Glosa do wyroku NSA z dnia 1 czerwca 2004 r., OSK 301/04, OSP 2005, z. 2, s. 72).
W tej sytuacji, działający z upoważnienia Wójta Gminy, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, który wydał postanowienie w pierwszej instancji w niniejszej sprawie, nie był uprawniony do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia zażalenia H.K..
Zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.