Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
Decyzją z dnia 20 marca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Chełmie (dalej także jako: Kolegium) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Chełm z dnia 28 grudnia 2022 r., odmawiającą przyznania dodatku węglowego i przekazało sprawę do ponownego rozstrzygnięcia przez ten organ.
Decyzję doręczono A. Ł. (dalej także jako: skarżąca) w dniu 27 marca 2023 r. – do rąk dorosłego domownika (k. 25 akt admin). Jednocześnie skarżącej doręczono pouczenie, zgodnie z którym od decyzji przysługuje sprzeciw, który można wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Kolegium. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższej decyzji w dniu 17 kwietnia 2023 r. (data stempla pocztowego, k. 3 akt sądowych).
W odpowiedzi na sprzeciw Kolegium wniosło o jego odrzucenie z powodu niezachowania terminu do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Sprzeciw podlegał odrzuceniu ze względu na to, że został wniesiony po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 64c § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako: p.p.s.a.), sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Na mocy art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu od decyzji Kolegium z dnia 20 marca 2023 r. Decyzja została jej doręczona w dniu 27 marca 2023 r., zatem czternastodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął wraz z końcem dnia 11 kwietnia 2023 r. (gdyż dzień 10 kwietnia 2023 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Skarżąca wniosła sprzeciw w dniu 17 kwietnia 2023 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, a przy tym nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.