Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego
W dniu 16 lipca 2012 r. (data wpływu) skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienia adwokata. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe, są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącą we wniosku PPF oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Skarżąca samodzielnie wychowuje małoletnią córkę. Posiadane przez nią gospodarstwo rolne o powierzchni 3,51 ha jest natomiast użytkowane jedynie w części i przynosi dochód w wysokości 160,25 zł brutto miesięcznie. Na dochód dwuosobowej rodziny skarżącej składa się ponadto jedynie jej wynagrodzenie za pracę w wysokości 1620,00 zł brutto.
Sytuacja M. H. uzasadnia uwzględnienie jej wniosku, tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.