Uzasadnienie
Skarżący E. i J. małżonkowie T. wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Skarżący wezwani do nadesłania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych wykonali wezwanie.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.
Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie opłaty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Na podstawie oświadczeń skarżących i nadesłanych dokumentów referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką i jej pełnoletnim synem, z którymi zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2. Łączny miesięczny dochód skarżących wynosi [...] złotych netto. Córka skarżących otrzymuje rentę rodzinną w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto, z której pokrywa czyściwo koszty utrzymania koniecznego oraz koszty produkcji rolnej. Wnuk skarżących jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] arów. Jako koszty utrzymania koniecznego skarżący wskazali wydatki na energię elektryczną wynoszące co dwa miesiące [...] złotych – [...] złotych miesięcznie, wydatki na wodę, gaz wynoszące miesięcznie [...] złote, wydatki na telefon wynoszące miesięcznie [...] – [...] złotych, zakup opału na zimę – [...] złotych – [...] złotych, które skarżący muszą zaoszczędzić miesięcznie aby raz w roku zakupić opał, ubezpieczenie budynków – [...] złotych oraz wydatki na zakup żywności wynoszące miesięcznie około [...] złotych i leków wynoszące miesięcznie około [...] – [...] złotych.
W ocenie referendarza sądowego skarżący nie wykazali, że poniesienie przez nich wszystkich kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla nich i ich rodziny. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych netto zaś koszty utrzymania koniecznego wynoszą od [...] złotych do [...] złotych miesięcznie. Tak więc po poniesieniu przez skarżących kosztów utrzymania koniecznego w ich gospodarstwie domowym z jego dochodu pozostaje kwota od [...] złotych netto do [...] złotych netto. Kwota ta w ocenie referendarza sądowego pozwala skarżącym na poniesienie opłat sądowych w ½ ich części bez narażenia siebie i rodziny na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.
Z akt sprawy nie wynika aby skarżący wnosili o dokonanie czynności, z którymi wiązałaby się konieczność ponoszenia wydatków podlegających następnie zwrotowi przez skarżących. Dlatego referendarz sądowy nie zwolnił skarżących z obowiązku zwrotu wydatków.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.