Uzasadnienie
W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do unormowania art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana zaś zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi powinny być dołączone jej odpisy. Z art. 199 p.p.s.a. wynika natomiast dla strony obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziale w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do uiszczenia tych kosztów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Wezwaniem z dnia 3 czerwca 2015 r. zobowiązano skarżące do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Natomiast wezwaniem z dnia 10 czerwca 2015 r. zobowiązano je do podpisania skargi i nadesłania jej sześciu odpisów. W przypadku obu wezwań pouczono skarżące, że nie wykonanie ich w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru A. Z. w dniu 16 czerwca 2015 r. odebrała wezwania kierowane do niej jak i do jej siostry J. B.. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. odebranie przez A.Z., jako dorosłego domownika, wezwań kierowanych do J.B. wywołuje skutki doręczenia dokonanego do rąk adresata.
Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nadesłania jej odpisów w przypadku obu skarżących upływał w dniu 23 czerwca 2015 r., który to dzień nie przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Skarżące w zakreślonym terminie nie wykonały wezwań. Mając to na uwadze i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę J. B. i A. Z. należy odrzucić.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.