Uzasadnienie
Skarżący, w zakreślonym terminie (data na prezentacie), wniósł na urzędowym formularzu symbol PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych i utrzymuje się z zasiłku socjalnego w kwocie [...]złotych. Na stałe koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na opłaty za wodę, gaz i energię elektryczną – [...] złotych oraz koszty leczenia – [...] złotych. Ponadto skarżący opłaca podatek od nieruchomości w kwocie [...]złotych rocznie.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Po opłaceniu przez skarżącego opłat za zużycie wody, gazu i energii elektrycznej oraz poniesieniu kosztów leczenia na życie skarżącemu pozostaje kwota [...]złotych. Kwota ta nie jest wystarczająca na pokrycie pozostałych wydatków związanych ze stałymi kosztami utrzymania koniecznego takimi jak koszty wyżywienia, zakupu środków czystości i higieny osobistej czy kosztów zakupu odzieży. Przyjąć więc należy, że dochód skarżącego nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Tym samym wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy uznać należy za zasadny w całości.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.