Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 486/12, który uprawomocnił się w dniu 24 stycznia 2013 r., oddalono skargę J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...]
W punkcie 2 wniosków zażalenia z dnia 16 września 2013 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło w dniu 20 września 2013 r. (data na prezentacie) J. O. zażądał wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 486/12. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz negatywnie ocenił sposób sprawowania zastępstwa procesowego przez radcę prawego wyznaczonego dla niego w sprawie II SA/Lu 486/12 w ramach przyznanego prawa pomocy. Skarżący negatywnie ocenił też sposób w jaki został potraktowany w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 486/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 271 do 273 p.p.s.a. stanowią ustawowo usankcjonowane okoliczności - powody wznowienia postępowania. Wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu, albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Wznowienia postępowania można żądać także, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym bądź jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Natomiast w myśl art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (pkt 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (pkt 3). Negowana ocena sposobu sprawowania zastępstwa procesowego przez radcę prawego wyznaczonego dla skarżącego w sprawie II SA/Lu 486/12, już po wydaniu wyroku w dniu 20 listopada 2012 r. w ramach przyznanego prawa pomocy nie stanowi żadnej z wyżej wskazanych podstaw wznowienia postępowania. Podstawy takiej nie stanowi również ogólna negatywna ocena sposobu prowadzenia postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po wydaniu wyroku. Dlatego przyjąć należy, że wniesiona przez J. O. skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia i w związku z tym, stosowanie do art. 280 § 1 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.
Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.