Uzasadnienie
Skarżący M. G. - reprezentowany przez pełnomocnika J. G. - wniósł do tut. Sądu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 lipca 2009 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionej skargi oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie tych braków skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Wspomniane wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 lipca 2009 r., co oznacza, że termin do uzupełnienie braków skargi upłynął z dniem 20 lipca br.
W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu ani nie złożył wymaganego pełnomocnictwa, natomiast w piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2009 r. oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż naczelną zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie art. 220 § 3 tej ustawy skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie wpis nie został uiszczony, co powoduje konieczność odrzucenia skargi.
Obowiązek odrzucenia skargi powstaje również w sytuacji nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych skargi jakimi jest ona obarczona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Brakiem formalnym skargi jest również brak pełnomocnictwa w sytuacji gdy skarga wnoszona jest przez pełnomocnika (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Taka sytuacja, uzasadniająca odrzucenie skargi zaistniała w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzec jak na wstępie.
Odnosząc się natomiast do wniosku zawartego w piśmie z dnia 16 lipca 2009 r. dotyczącego cofnięcia skargi, należy wyjaśnić, iż merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Natomiast gdy jest ona dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. skarżący nie uiścił wpisu lub nie uzupełnił innych braków skargi) sąd ograniczy się do odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207).
Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Skarga obarczona brakami fiskalnym lub formalnym takowego postępowania nie wszczyna, co oznacza, iż postępowanie takie nie może zostać umorzone o co bezzasadnie wnosiła strona.