Uzasadnienie
A. C. wniósł w dniu 16 kwietnia 2014 r. do Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw, gdyż wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r., znak: [...], nakazującą A. C. i A. S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr 371/1 w K..
W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem wykonanie obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, nałożonego na skarżącego i uczestniczkę A. S. ze swej istoty może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., II OSK 2619/11, Legalis).
Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.