Uzasadnienie
N. D. O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia spółce pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
W dniu 14 czerwca 2017 r. wpłynęło do sądu pismo, w którym organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na to, że zawieszone postępowanie zostało podjęte postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...]. Organ dołączył do akt sprawy odpis tego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Podjęcie przez organ zawieszonego postępowania administracyjnego stanowi, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., "inną przyczynę" bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne. Postanowienie podejmujące postępowanie niweczy bowiem skutki wcześniejszego postanowienia o jego zawieszeniu. Tymczasem kontrola sądowoadministracyjna ma prowadzić do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, co w przypadku niezasadnego zawieszenia postępowania administracyjnego oznacza właśnie kontynuowanie tego postępowania (por. postanowienie WSA z 20 kwietnia 2017 r., IV SA/Po 931/16, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podjęcie przez organ pierwszej instancji zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę spowodowało, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego stało się bezprzedmiotowe – co skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.