Uzasadnienie
Skarżący M. i M. małżonkowie L. wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonali wezwanie.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.
Koszty sądowe to opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby skarżący wnosili o przeprowadzenie czynności skutkujących koniecznością ponoszenia przez Sąd wydatków a tym samym koniecznością ich zwrotu przez skarżących. Zatem skarżący zobowiązani są w toku niniejszego postępowania do ponoszenia opłat sądowych. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złote (§ 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Z oświadczeń skarżących i nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący samodzielnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymują się z emerytur. Skarżąca pobiera emeryturę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto zaś skarżący w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łącznie miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączne miesięczne koszty utrzymania mieszkania (czynsz, gaz, telefon, energia elektryczna) wynoszą [...] złotych.
Ponadto skarżący spłacają zaciągnięte kredyty. Miesięcznie tytułem spłaty kredytów skarżący płacą [...] złotych. Skarżący podnieśli, że po poniesieniu powyższych kosztów na wyżywienie i koszty zakupu środków higieny pozostaje im miesięcznie kwota [...] złotych. Skarżący podnieśli, że do sierpnia bieżącego roku korzystali z pomocy matki. Skarżący wyjaśnili, że prócz mieszkania są właścicielami nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], która była remontowana z zaciągniętych kredytów a remont, której obecnie jest wstrzymany z powodu braku środków finansowych.
W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazali, że poniesienie przez nich opłat sądowych związanych z niniejszym postępowaniem ponad ich ¼ część spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Na ocenę tą wpływa to, że znaczną część wydatków skarżących stanowią koszty obsługi zadłużenia kredytowego zaciągniętego w celu remontu nabytej nieruchomości, przy czym wydatki te nie są związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeby mieszkaniowych. Dlatego wydatki te nie mogą usprawiedliwiać wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie można bowiem dać pierwszeństwa zobowiązaniom prywatnoprawnym, którymi są zaciągnięte kredyty przed powinnością ponoszenia opłat sądowych (art. 199 p.p.s.a.) stanowiących dochód budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Porównanie zaś wysokości dochodu netto skarżących do wysokości opłat sądowych niniejszego postępowania przy uwzględnieniu wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania jak i konieczność ponoszenia wydatków na zakup wyżywienia oraz innych niezbędnych kosztów utrzymania wskazuje, że skarżący mogą bez narażenia siebie na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego ponieść opłaty sądowe w ¼ części.
Odnośnie zwolnienia skarżących od obowiązku zwrotu wydatków stwierdzić należy natomiast, że skoro z akt sprawy nie wynika aby skarżący mieli obowiązek zwrócić wydatki to brak jest podstaw do zwolnienie ich z tego obowiązku.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.