Uzasadnienie
W dniu 4 kwietnia 2023 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga J. L. (dalej jako: skarżąca), na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 20 grudnia 2022 r. nr MOPR.F5-DŚ.4011.03875.4.2022 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z normy tej wynika, że zaskarżone może zostać tylko takie rozstrzygnięcie, które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady - decyzja organu drugiej instancji.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 20 grudnia 2022 r. nr MOPR.F5-DŚ.4011.03875.4.2022 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Prezydent Miasta działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącej prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie. Z akt sprawy wynika, że skarżąca z tego uprawnienia skorzystała. Niemniej jednak wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
O powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł w sentencji.