Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem, art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administarcyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Co prawda wznowienie w tej sprawie dotyczy postępowania zakończonego już prawomocnym orzeczeniem podjętym na skutek skargi o wznowienie, ale nie będzie miał tutaj zastosowania zakaz określony w przepisie art. 285 p.p.s.a., gdyż nie obejmuje on, zgodnie z przeważającym poglądem w doktrynie, który Sąd podziela, orzeczeń odrzucających skargę o wznowienie postępowania (zob. np. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 655).
Skargę o wznowienie postępowania sądowego można oprzeć tylko i wyłącznie na podstawach enumeratywnie wskazanych w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 p.p.s.a.).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 p.p.s.a.).
Można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 §1 p.p.s.a.).
Wznowienia można żądać również w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 §2 p.p.s.a.).
Można żądać wznowienia także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 §3 p.p.s.a.).
W złożonej skardze o wznowienie postępowania skarżąca nie wskazuje na żadną z wyżej wymienionych ustawowych podstaw wznowienia, za taką nie można bowiem uznać wskazania, iż podstawą wznowienia jest: "brak pomocy prawnej". Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 280 §1 P.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.