Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§2kpa Wojewoda po rozpoznaniu odwołania D. R. uchylił decyzję Starosty z dnia [...], znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie decyzji ostatecznej z dnia [...], znak; [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...] Zakładom Energetycznym [...] pozwolenia na budowę - rozbudowę linii kablowej NN wraz ze złączami kablowymi i przyłączami od istniejącej ST 41 K. L. 1 do złącza projektowanego na działce nr ewid. 294/3 w obrębie geodezyjnym Z. I Gmina K. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
D. R. podnosił, że kabel został zainstalowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem tj. na jego działce nr 299.
Organ pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania podnosząc, że przedłożona inwentaryzacja powykonawcza i inne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy nie potwierdzają, aby trasa wykonanej sieci kablowej przebiegała przez działkę D. R. Rozpoznając odwołanie Wojewoda ustalił, że D. R. jako podstawę wznowienia wskazał art. 145§1pkt.4 kpa – "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym". W tej sytuacji organ powinien był ustalić czy wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym miesięcznym terminie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, bowiem podstawą odmowy wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145§1pkt.4 kpa może być wyłącznie stwierdzenie uchybienia temu terminowi. Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji przedwcześnie badał okoliczności wydania decyzji, jak również niesłusznie odniósł się do stanu faktycznego po zrealizowaniu decyzji, co jest w postępowaniu o wznowienie niedopuszczalne. W sprawie należało zbadać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie, a następnie, w razie stwierdzenia, że termin został zachowany przeprowadzić postępowanie w trybie art. 151 kpa.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł D. R. domagając się uchylenia decyzji obu organów administracyjnych.
W skardze zarzucił, że inwestor wykonał niezgodnie z pozwoleniem na budowę kabel na jego działce oraz podniósł, że nie był stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę i nie otrzymał żadnych decyzji w tej sprawie. Dotychczasowe interwencje w tej sprawie u wielu organów nie przyniosły skutków. W trakcie oględzin przeprowadzonych podczas wykonywania robót budowlanych stwierdzono załamanie trasy kabla tj. jego przejście z działki nr 446/2 na działkę nr 299 (pismo z dnia 7 czerwca 2005r.), a więc inwestycja została wykonana niezgodnie z projektem budowanym i udzielonym pozwoleniem na budowę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Podstawą jej wydania był art. 138§1pkt.2 kpa, który uprawniał organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Dopiero przeprowadzenie postępowania dowodowego zgodnie z regułami przewidzianymi w art. 7, 77 i 80 kpa pozwoli organowi zastosować właściwą normę prawa materialnego. Podkreślić jednocześnie należy, że decyzja wydana w trybie cytowanego przepisu ma charakter kasatoryjny i nie przesądza o rozstrzygnięciu, które zapadnie dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy.
Słusznie organ odwoławczy zauważył, że postępowanie wznowieniowe toczy się dwuetapowo: w pierwszej kolejności organ bada wyłącznie okoliczność, czy zachodzą przyczyny wznowienia określone w przepisach art.145 i 145a kpa oraz czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie. Etap ten kończy się postanowieniem o wznowieniu postępowania bądź decyzją o odmowie jego wznowienia (art.149kpa). W świetle powyższego decyzja odmawiająca wznowienia postępowania może zapaść wyłącznie w razie stwierdzenia, że wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych (np. gdy sprawa nie jest zakończona decyzją ostateczną albo gdy strona opiera żądanie wznowienia na przyczynach nie wymienionych w powołanych przepisach) lub podmiotowych (np. gdy żądanie wszczęcia postępowania złożyła osoba, która nie jest stroną w sprawie) oraz gdy żądanie wznowienia zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art.148§1 i §2 lub art. 145a§2 kpa.
Dopiero w drugim etapie postępowania organ bada zasadność przywołanych przez stronę podstaw wznowieniowych i wydaje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej albo uchyla ją i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art.151§1kpa). Ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna, zaś przesłanką odmowy wznowienia postępowania (art.149§3 kpa) nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia. (tak NSA w wyroku z dnia 20 czerwca 1991r., IV SA 487/91, ONSA 1991, Nr 2, poz.50).
W świetle powyższego organ I instancji, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego miał obowiązek ocenić jedynie czy wnioskodawca powołuje jedną z podstaw wznowienia określoną w art. 145 i 145 a kpa oraz czy został zachowany termin do jej wniesienia, natomiast nie był uprawniony do oceny zasadności powołanych przez wnioskodawcę podstaw wznowienia.
Powyższe oznacza, że zaskarżona decyzja Wojewody uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpoznania nie narusza przepisów prawa, a więc skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych należało oddalić na mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz.1270).