Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2003 r., Nr [...] w sprawie zasad udziału mieszkańców Gminy M. w kosztach realizacji zadań z zakresu infrastruktury technicznej realizowanych na terenie Gminy M. w latach 2003 – 2006 oraz trybu korzystania z urządzeń infrastruktury. W skardze tej Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o jej oddalenie. Organ ten wyjaśnił, że zaskarżona uchwała Rady Gminy M. nie została opublikowana, przez co nie nabyła mocy prawnej jako akt prawa miejscowego. Ponadto została ona uchylona prze Radę Gminy w trybie autokontroli uchwałą z dnia 6 sierpnia 2003 r. Wójt, jako organ wykonawczy, nie mógł zatem wykonywać postanowień tej uchwały, w tym nie mógł podejmować czynności prawnych z jej upoważnienia.
W piśmie z dnia 4 listopada 2013 r. Prokurator Rejonowy w Lublinie oświadczył, że cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie przez stronę skarżącą nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
Z tego względu Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.