Uzasadnienie
M. W., R. W., T. M. i G. W. – reprezentowani przez [...] K. K. – wnieśli wspólnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję ostateczną Wojewody z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kierownika [...] w L. z dnia [...] r. znak: [...] wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w części zobowiązującej M. W., R. W., T. M. i G. W. (inwestorów) do rozbiórki budynku posadowionego w południowej części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w L..
W skardze, obok zarzutów kwestionujących prawidłowość zaskarżonej decyzji, strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Kierownika [...] w L. z dnia [...] r. w części zobowiązującej do rozbiórki budynku posadowionego w południowej części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w L.. Jako podstawę prawną przedmiotowego wniosku podano jednocześnie art. 61 § 2 pkt 1 i art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli natomiast, że jego ewentualne nieuwzględnienie niewątpliwie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz nieodwracalnych skutków związanych z przystąpieniem do rozbiórki budynku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Wojewody (o czym świadczy powołanie się w jego podstawie prawnej na art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. – przed art. 61 § 3 p.p.s.a.), z akt sprawy nie wynika, by został on przez ten organ załatwiony, zatem aktualnym stało się jego rozpoznanie przez Sąd.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie zawarte w pozwoleniu na budowę udzielonym decyzją Kierownika [...] w L. z dnia [...] r., zobowiązujące M. W., R. W., T. M. i G. W. do rozbiórki budynku posadowionego w południowej części działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w L., mieści się w granicach niniejszej sprawy. skoro przedmiotem skargi jest decyzja orzekająca o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia tego rozstrzygnięcia.
Wniosek o wstrzymanie wykonania powołanego nakazu rozbiórki jest natomiast – w ocenie Sądu – zasadny. Oczywiste jest bowiem, że ewentualne wykonanie przedmiotowego obowiązku spowoduje trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, nawet jeśli nie finansowych, to nakładów siły. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, iż rozbiórka obiektu budowlanego ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 28 kwietnia 2005r.,sygn. akt II OZ 276/05, LEX nr 302257; z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 396/10, LEX nr 663627, czy też z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 752/10, LEX nr 673884).
Końcowo wymaga zaznaczenia, że wstrzymanie wykonania powyższego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Kierownika [...] w L. z dnia [...] r., zapewnia skarżącym jedynie tymczasową ochronę ich praw, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia