Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżąca wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi i pozostałych w sprawie kosztów. Do skargi załączyła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Następnie na wezwanie sądu skarżąca nadesłała obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym wniosła o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Skarżąca jest zwolniona w przedmiotowej sprawie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Zgodnie z powołanym przepisem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę mieści się w kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w związku z czym skarżąca w sprawie niniejszej jest zwolniona z wszelkich kosztów sądowych w toku postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji.
Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Ze względu na zwolnienie skarżącej w przedmiotowej sprawie z mocy ustawy od kosztów sądowych, rozpoznanie jej wniosku złożonego na urzędowym formularzu "PPF" stało się zbędne, co obliguje referendarza do umorzenia postępowania o prawo pomocy w tym zakresie.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.