Uzasadnienie
A. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego, w której wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania powyższej decyzji. Na to postanowienie skarżąca złożyła zażalenie równocześnie uiszczając opłatę kancelaryjna od niego w wysokości 100 zł (k. 34 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), natomiast opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 §1 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca uiściła opłatę kancelaryjną od zażalenia pomimo ustawowego zwolnienia od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z tym na podstawie art. 225 w zw. art. 239 § 1 pkt 1 lit.b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę kancelaryjną należało zwrócić.