Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2016 r. P. K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy nakazania skarżącym przywrócenia stanu wód na gruncie, oraz przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2016 r. (k. 10-11) skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów od złożonej skargi w kwotach po 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia skierowanego do M. K. doręczono mu osobiście w dniu 23 maja 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 22). W tym samym dniu M. K. – jako dorosły domownik, zamieszkujący pod tym samym adresem co P. K. – odebrał zarządzenie skierowane do P. K. (potwierdzenie odbioru – k. 21).
W trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu obydwaj skarżący złożyli wnioski o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniami z dnia 26 sierpnia 2014 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy odpowiednio M. K. i P. K.. Od postanowień tych skarżący nie złożyli w ustawowym terminie sprzeciwów, wobec czego stały się one prawomocne.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2016 r.,skarżący zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w tym przedmiocie doręczono skarżącym w dniu 5 października 2016 r. (potwierdzenia odbioru – k. 65-66). Żaden ze skarżących w zakreślonym terminie nie uiścił jednak należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z treścią § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostały oddalone postanowieniami referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2016 r., które uzyskały przymiot prawomocności. Skarżący zostali wobec tego ponownie wezwani do uiszczenia wpisów od skargi – wezwania w tym przedmiocie doręczono im prawidłowo w dniu 5 października 2016 r. (w tym dniu w miejscu zamieszkania skarżących wezwania te odebrał S. K., będący dorosłym domownikiem, co odpowiada formie doręczenia przewidzianej w art. 72 § 1 p.p.s.a.). Ostateczny termin do uiszczenia przez obu skarżących wpisów od skargi upływał zatem w dniu 12 października 2016 r. Skarżący, pomimo upływu tego terminu, dotychczas nie uiścili jednak należnych kwot, co uniemożliwia nadanie ich skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.