Uzasadnienie
Zaświadczeniem z dnia [...] r., potwierdzającym przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, Prezydent Miasta L. działający jako starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej potwierdził, że prawo użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa położonego w L. przy ul. [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni 0,3958 ha i działka nr [...] o powierzchni 0,1226 ha (obręb [...], arkusz [...] dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr [...] przekształciło się z dniem [...] r. w prawo własności tego gruntu. Wskazał także, że opłata przekształceniowa za udział w gruncie określony w w/w dokumencie wyniosła [...] zł brutto (rocznie).
Powyższe zaświadczenie zostało doręczone S. M. w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt sądowych).
Następnie, Urząd Miasta L. W. G. Mieniem pismem z dnia [...] r., zatytułowanym "Informacja o wysokości opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania gruntu w prawo własności" poinformował skarżącego o rocznej kwocie do zapłaty za rok 2019 wynoszącej [...] zł z terminem płatności do 29 lutego 2020 r., oraz o rocznej kwocie do zapłaty za rok 2020 w wysokości [...] zł płatnej do 31 marca 2020 r.
W dniu [...] r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga na powyższe pismo Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie podnosząc, że obowiązek zapłaty opłaty rocznej z tytułu przekształcenia wynika wprost z przepisów prawa, które w stanie faktyczny sprawy zostały skonkretyzowane w zaświadczeniu Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. Natomiast informacja o której mowa w skardze stanowiła w istocie przypomnienie o obowiązkach ciążących na skarżącym z mocy prawa, rzeczona informacja zawierała także zastrzeżenie, że obowiązek wnoszenia opłaty obciąża każdoczesnego właściciela nieruchomości, w odniesieniu do której istnieje roszczenie o opłatę, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie w kognicji sądu administracyjnego sprawy, której skarga dotyczy. O tym, czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019, poz. 2325 – przywołanej dalej w tekście jako: "p.p.s.a"), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo z dnia [...] r. dotyczące informacji o wysokości rocznej opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, nie mieści się we wskazanym katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że według ustalonego już orzecznictwa opłata z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości ma charakter cywilnoprawny (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1994 r., sygn. akt III CZP 188/93 - niepublikowany i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 1996 r., sygn. akt OPK 10/96 - ONSA 1997 r. nr 1, poz. 8). Oznacza to, że również spór między stronami powstały na gruncie opłat za użytkowanie wieczyste jest typowym sporem cywilnoprawnym (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1997 r., sygn. akt III CZP 23/97 – Lex nr 236557, wyroki NSA z dnia 12 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 843/05 i z dnia 16 marca 2011r., sygn. akt I OSK 708/10 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych. Nie mogą być rozpoznawane w postępowaniu sądowym sprawy cywilne, jeżeli przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów (art. 2 § 3 K.p.c.). Mimo cywilnoprawnego charakteru opłaty ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2019 r. poz. 916) tryb administracyjny przewiduje jednak w przypadku zaistnienia sporu co do jej wysokości i okresu wnoszenia. Zgodnie z art. 4 ust.1 ustawy podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków stanowi zaświadczenie potwierdzające przekształcenie, wydane przez właściwy organ. Z kolei art. 4 ust. 4 ustawy stanowi, że w zaświadczeniu potwierdza się przekształcenie oraz informuje o obowiązku wnoszenia rocznej opłaty przekształceniowej, zwanej dalej "opłatą", wysokości i okresie wnoszenia tej opłaty, a także możliwości wniesienia opłaty, o której mowa w art. 7 ust. 7, i zasadach jej wnoszenia. Jeżeli właściciel nieruchomości nie zgadza się z zawartą w zaświadczeniu informacją o wysokości i okresie wnoszenia opłaty, może złożyć do właściwego organu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia zaświadczenia, wniosek o ustalenie wysokości lub okresu wnoszenia tej opłaty w drodze decyzji.(art. 6 ust.1 w/w/ ustawy). Z akt sprawy wynika, że takie zaświadczenie zostało wydane dnia [...] r. i doręczone prawidłowo skarżącemu w dniu 15 lutego 2020 r. Zawierało pouczenie, o możliwości złożenia w terminie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia wniosku o ustalenie wysokości lub okresu wnoszenia opłaty w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie, a następnie ewentualna droga do sądu. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że takich czynności skarżący nie podejmował, tym samym nie wykorzystał przysługującej mu możliwości weryfikacji wysokości opłaty lub okresu jej wnoszenia. W świetle powyższego jest oczywiste, że w zakwestionowanym piśmie z dnia [...] r. organ nie rozstrzygnął o wysokości opłaty przekształceniowej, ani o okresie jej wnoszenia, a jedynie poinformował o wysokości rocznej kwoty do zapłaty z tego tytułu za rok 2019 oraz za rok 2020, wskazując przy tym termin ich realizacji. Nie ma zatem podstaw do uznania, że czynność ta podlega kognicji sądu administracyjnego.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.