Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – po rozpatrzeniu odwołania S. Z. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], umarzającej postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek S. Z. w sprawie przywrócenia do stanu pierwotnego instalacji c.o. z kotłem gazowym w budynku handlowo-usługowym, zlokalizowanym na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. P.w K. – uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję ostateczną wnieśli wspólnie T. W.(współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości) i S. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga S. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu braku legitymacji do jej wniesienia.
W myśl art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W świetle powyższego unormowania, kryterium rozstrzygającym o dopuszczalności inicjowania postępowania przed sądem administracyjnym przez określony podmiot jest "interes prawny". Pojęcie "interes prawny" użyte w art. 50 § 1 p.p.s.a. obejmuje swoim zakresem pojęcie interesu prawnego z art. 28 k.p.a., który – jak już wyżej wyjaśniono – definiuje pojęcie strony postępowania administracyjnego, wskazując, iż jest nią każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (por. wyrok NSA z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1387/07, LEX nr 365847).
Interes prawny strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego dany wniosek, żądanie, czy środek zaskarżenia. Podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma przymiotu strony w świetle art. 28 k.p.a. i nie jest legitymowany do żądania wszczęcia postępowania, czy też kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć (por. wyrok NSA z dnia z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1588/12, LEX nr 1218392).
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana w postepowaniu zainicjowanym wnioskiem o dokonanie kontroli legalności robót budowlano-montażowych polegających na wymianie instalacji grzewczej, kotła gazowego i dostosowaniu pomieszczenia do kotłowni węglowej, w budynku handlowo-usługowym zlokalizowanym na działce nr ewid. [...]w K.. Zaznaczyć w tym miejscu wypada, że w postępowaniu tym kwestię posiadania statusu strony należało rozstrzygać na zasadach ogólnych, to jest właśnie na podstawie art. 28 k.p.a., albowiem stosowanie przepisu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) odmiennie kształtującego krąg stron postępowania, zastrzeżone jest wyłącznie dla postępowań w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.
Jak wynika z akt sprawy, współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są S. Z., Z. Z. oraz T. W.. Mąż T. W.– S. W., który wraz z nią złożył skargę na decyzję organu odwoławczego, nie posiada natomiast tytułu prawnego do ww. obiektu i nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją w charakterze strony. Jednocześnie – jak wynika z treści decyzji organów obu instancji – S. W. nie był również inwestorem spornych robót budowlanych, albowiem za ich inwestora uznawana jest wyłącznie T. W..
W konsekwencji uznać należało, że S. W. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po jego stronie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powodował natomiast niedopuszczalność jego skargi, skutkując jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14; z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.