Uzasadnienie
W dniu 10 maja 2017 do Sądu wpłynęła skarga E. P. i M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisu skargi zostały doręczone skarżącym – w trybie doręczenia zastępczego – w dniu 5 czerwca 2017 r. (k. 15, 16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisu skargi zostały doręczone skarżącym w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a.
Powołany przepis normuje instytucję uniwersalnego doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 P.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
W związku z nieobecnością skarżących w miejscu zamieszkania, wskazanym przez nich w treści skargi (k. 3, 15, 16), przesyłki zawierające odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia odpisu skargi zostały awizowane oraz pozostawione w placówce pocztowej C. 1 w dniu 22 maja 2017 r. Ponownego awizowania dokonano po upływie 7 dni – w dniu 30 maja 2017 r. (k. 15, 16).
Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 5 czerwca 2017 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej.
W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 12 czerwca 2017 r., skarżący nie uiścili wpisu ani nie usunęli braków skargi, co skutkuje koniecznością odrzucenia tej skargi na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.