Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym z upoważnienia Wojewody na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia J. i C. małż. L. na postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...]; w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania D. L. z dziećmi z pobytu stałego, z domu mieszkalnego Nr [...] znajdującego się w miejscowości S.;
utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu podniesiono, że podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiła okoliczność, że przed Sądem Okręgowym toczy się postępowanie w przedmiocie znęcania się D. L. nad żoną D. L., które dotychczas nie zostało zakończone.
Sąd rozstrzygnie, czy D. L. opuściła przedmiotowy lokal dobrowolnie czy też została do tego zmuszona.
Orzeczenie wydane przez Sąd będzie miało istotne znaczenie dla wydania prawidłowej decyzji w sprawie administracyjnej.
Postanowienie powyższe zaskarżyli do Sądu J. i C. małż. L., wnosząc o uchylenie rozstrzygnięć wydanych przez organy obu instancji i o "wymeldowanie D. L".
W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawili stosunki łączące ich z D. L. i stwierdzili, że według nich nie istnieją przeszkody prawne do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 97 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obligatoryjnie zawiesza postępowanie w czterech przypadkach. Jeden z tych przypadków wymieniony jest w pkt 4 i wynika z niego, iż podstawę zawieszenia stanowi taka okoliczność, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Utrwalony jest w orzecznictwie pogląd, że termin "zagadnienie wstępne", o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oznacza takie zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, natomiast właściwy jest inny organ administracji państwowej lub sąd (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 1996r. sygn. akt SA/Wr 2022/95 niepubl,; z dnia 2 kwietnia 1999r. sygn. III SA 2307/98 – niepubl.; z dnia 21 lutego 2002r. sygn. II SA 1559/2001 – niepubl.)
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że pomiędzy skarżącymi a D. L. (synowa) oraz pomiędzy tą ostatnią a jej mężem D. L. (syn skarżących) od dłuższego czasu istnieją nieporozumienia i konflikty. Z powodu tej sytuacji przed sądami powszechnymi toczą się różne postępowania (m.in. o rozwód, o znęcanie się).
Rozstrzygnięcie sprawy o przestępstwo znęcania się, którego znamiona określone są w art. 207 § 1 k.k., nie stanowi "zagadnienia wstępnego" dla organu administracji publicznej, który prowadzi postępowanie o wymeldowanie D. L. z pobytu stałego w przedmiotowym lokalu.
W celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) organ ewidencyjny powinien samodzielnie zebrać i ocenić materiał dowodowy, w myśl reguł określonych w przepisach art. art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, iż rzeczywistym powodem zawieszenia postępowania jest istnienie sprzecznych dowodów. W decyzji z dnia [...] organ odwoławczy w sposób nieuprawniony stwierdza, że (...) nie można wydać decyzji z tej to przyczyny, że zeznania (...) są ze sobą sprzeczne i wzajemnie się wykluczają".
Wskazane wyżej normy postępowania pozwolą organom samodzielnie ustalić okoliczności mające istotne znaczenie w sprawie o wymeldowanie.
Zawieszenie postępowania oznacza natomiast niedopuszczalne uchylanie się przez organy od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 tej ustawy.