Uzasadnienie
Rada Miasta R. uchwałą Nr 455/97 z dnia 19 czerwca 1997 r. podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ i art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ uchwaliła, że wyraża zgodę na oddanie w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej nieruchomości Nr 11/3 o powierzchni 179 m2 stanowiącej własność Gminy Miasta R. położonej w R. przy ul. S., przeznaczonej na powiększenie nieruchomości przyległej Nr 11/2 będącej w użytkowaniu wieczystym Ireny M. Prezes Przedsiębiorstwa Wytwórczo-Handlowo-Usługowego "KAT-POL" w R. pismami z dnia 10 lutego 1998 r. i 17 marca 1998 r. wezwał Radę Miasta R. do uchylenia powyższej uchwały, lecz odpowiedź nie została mu udzielona na te wezwania przez Radę Miasta R..
W związku z tym w dniu 1 kwietnia 1998 r. wniósł on i Katarzyna L. na powyższą uchwałę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, iż jest ona sprzeczna z treścią art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./. W ocenie skargi w myśl tego przepisu właścicielom lub użytkownikom wieczystym gruntów mogą być sprzedane lub oddane w użytkowanie wieczyste w trybie bezprzetargowym części przyległego gruntu niezbędne dla poprawienia warunków zagospodarowania już posiadanej działki, jeżeli części te nie mogą być sprzedane lub oddane w użytkowanie wieczyste jako odrębne działki budowlane. Ze stanowiska wyrażonego w uchwale zaskarżonej nie wynika by działka Nr 11/3 była niezbędna dla I. M. w celu poprawienia warunków zagospodarowania już posiadanej działki Nr 11/2. Niewątpliwie działka Nr 11/3 będzie przydatna dla I. M. w celu poprawienia zagospodarowania jej działki Nr 11/2. Jednakże przydatność nie oznacza niezbędności o której stanowi powołany przepis.
Działka Nr 11/3 niezbędna jest dla skarżącego na powiększenie jego działki oznaczonej Nr 19/16 w celu poprawienia warunków pracy prowadzonego na tej działce przedsiębiorstwa skarżącego.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie wyjaśniając, że każde powiększenie posiadanej nieruchomości jest równoznaczne z możliwością lepszego jej zagospodarowania i wyczerpuje zatem dyspozycję art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Za taką dyspozycją działka Nr 11/3 jak uczyniła to zaskarżona uchwała przemawiał również fakt, że od dnia 1 stycznia 1986 r. do dnia podjęcia zaskarżonej uchwały, działka ta była wydzierżawiona przez I. M. Wykonując zaskarżoną uchwałę Zarząd Miasta R. aktem notarialnym z dnia 9 września 1997 r. rep. A. Nr 8352/97 oddał powyższą działkę w użytkowanie wieczyste Irenie M. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Skarga na zaskarżoną uchwałę wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ i jest ona dopuszczalna w świetle tego przepisu, bo odnosi się uchwała zaskarżona do regulacji z zakresu administracji publicznej i wniesienie skargi na nią nastąpiło po bezskutecznym wezwaniu przez skarżącego Rady Miasta R. do jej uchylenia.
Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały w zakresie pozostawania jej w zgodności z prawem powszechnie obowiązującym podnieść należy, że podjęta została ona m.in. na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./.
W myśl tego przepisu właścicielom lub użytkownikom wieczystym gruntów mogą być sprzedane lub oddane w użytkowanie wieczyste, w trybie bezprzetargowym, części przyległego gruntu niezbędne dla poprawienia warunków zagospodarowania już posiadanej działki, jeżeli części te nie mogą być sprzedane lub oddane w użytkowanie wieczyste jako odrębne działki budowlane. W sprawie bezsporne jest, że działka Nr 11/3 o powierzchni 179 m2 będąca przedmiotem zaskarżonej uchwały nie stanowiła odrębnej działki budowlanej, a położona była przy granicy działki Nr 11/2 będącej w użytkowaniu Ireny M. Zaskarżona uchwała jak też uzasadnienie do niej stwierdzają, że działka Nr 11/3 spowoduje powiększenie nieruchomości przyległej Nr 11/2 będącej w użytkowaniu Ireny M. Nie wyjaśnia jednak ta uchwała jak i uzasadnienie do niej, czy jest to niezbędne dla poprawienia warunków zagospodarowania działki Nr 11/2, który to warunek winien być spełniony przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały w świetle treści powołanego przepisu.
Są to jednak niedomówienia, czy też niewłaściwe sformułowania zaskarżonej uchwały, które nie mogą stanowić o jej sprzeczności z powołanym przepisem prawnym. O niezbędności działki Nr 11/3 w celu poprawienia warunków zagospodarowania działki Nr 11/2 będącej w użytkowaniu wieczystym I. M. świadczy ta okoliczność, iż działka Nr 11/3 od 1 stycznia 1986 r. do czasu podjęcia zaskarżonej uchwały była dzierżawiona przez I. M., jak wynika to z przedłożonych kserokopii umów dzierżawy przy odpowiedzi na skargę, zaś wcześniej od 1973 r. działkę tę dzierżawił ojciec I. M. - Marian M. W związku z powyższym brak jest ustawowych podstaw do uwzględnienia na zaskarżoną uchwałę skargi, która przez to w myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podlega oddaleniu.