Uzasadnienie
Z. K. (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 3 kwietnia 2023 r., w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 maja 2023 r. skarżąca pod rygorem odrzucenia skargi, została wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez wskazane numeru PESEL oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 6 czerwca 2023 r. (k. 13 akt sąd.).
W zakreślonym terminie skarżąca odpowiedziała na wezwanie wskazując numer PESEL oraz składając pismo zatytułowane "skarga", którego treść nie odpowiadała treści oryginału skargi z dnia 25 kwietnia 2023 r., wniesionej 30 kwietnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie skargi przez sąd administracyjny poprzedzone jest zawsze badaniem spełnienia warunków formalnych i fiskalnych określonych w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). Oznacza to, że kontrola legalności aktów administracyjnych, które zostały poddane kognicji sądów administracyjnych możliwa jest wówczas, gdy pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne spełnia wymogi formalne, zostało wniesione w odpowiednim terminie, a także jeżeli strona skarżąca uczyni zadość obowiązkom fiskalnym w postaci uiszczenia odpowiednich opłat sądowych. Stwierdzenie braku spełnienia któregokolwiek z wymienionych warunków dopuszczalności wniesienia skargi uniemożliwia rozpoznanie przez sąd istoty sprawy.
Wstępna kontrola skargi dokonana przez sąd wykazała, że jest ona obarczona brakami formalnymi skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a tj. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynność lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz § 3 p.p.s.a. skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - winna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, oraz należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zatem skarżący, oprócz egzemplarza skargi przeznaczonego dla sądu, jest zobowiązany dołączyć odpisy skargi i załączników w liczbie odpowiadającej ilości stron postępowania. Brak odpowiedniej ilości odpisów skargi należy traktować jako brak formalny skargi, do uzupełnienia którego sąd wzywa skarżącego na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca została zobowiązana do nadesłania, w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie, dwóch dodatkowych egzemplarzy skargi, aby mogła ona otrzymać dalszy bieg. Mimo wyraźnego wezwania, skarżąca nie nadesłała jednak 2 odpisów skargi o tożsamej treścią, jak skarga z dnia 25 kwietnia 2023 r. Należy wskazać, że skarga z dnia 25 kwietnia 2023 r. zawiera jeden zarzut, natomiast nadesłane w dniu 13 czerwca 2023 r. pisma zawierają pięć rozbudowanych zarzutów.
Powyższe, w ocenie Sądu, pozwala na stwierdzenie, że pismo nadesłane w dwóch egzemplarzach w dniu 13 czerwca 2023 r. nie może zostać potraktowane jako odpis w rozumieniu art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest to bowiem zupełnie nowe pismo, które nie odpowiada treści oryginału skargi z dnia 25 kwietnia 2023 r. W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdza, że brak formalny przedmiotowej skargi nie został usunięty, wywołując skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.