Uzasadnienie
W piśmie z dnia 16 września 2013r. (data nadania 18 września 2013r., k. 119) skarżący J. O. wniósł m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..]., sygn. akt II SA/Lu [..], doręczonego mu w dniu 24 grudnia 2012r. (k.49).
Sąd zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. Wniosek spóźniony podlega odrzuceniu (art. 88 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 18 września 2013r. z przekroczeniem wskazanego 7-dniowego terminu.
Jak bowiem wynika z wniosku, przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia [..], sygn. akt II SA/Lu [..] było to, że ustanowiony dla skarżącego w ramach prawa pomocy radca prawny złożył do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z czym skarżący się nie zgadza. O okoliczności tej skarżący dowiedział się – jak wskazuje we wniosku o przywrócenie terminu (k.109) - w dniu 4 kwietnia 2013r., a zatem z tym dniem ustała przyczyna uniemożliwiająca zachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z żądaniem przywrócenia terminu do wniesienia takiej skargi skarżący mógł zatem zwrócić się do Sądu w terminie kolejnych 7 dni tj. do dnia 11 kwietnia 2013r. Wniosek nadany dopiero w dniu 18 września 2013r. jest zatem spóźniony, dlatego nie może być merytorycznie rozpoznany i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, niecelowe było wzywanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych niniejszego wniosku poprzez załączenie skargi kasacyjnej, co zasadniczo jest wymagane zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 87 § 4 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 88 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.