Uzasadnienie
Towarzystwo dla N. i C. w [...] w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ulicy Al. Racławickie od Ronda Honorowych Krwiodawców (wraz z rondem) do skrzyżowania z ul. Lipową, ulicy Poniatowskiego od Al. Racławickich do wiaduktu nad Al. Solidarności, ulicy Sowińskiego od Al. Racławickich do skrzyżowania z ul. Głęboką, ulicy Głębokiej od stacji benzynowej do skrzyżowania z ul. Filaretów i ulicy Lipowej od skrzyżowania z Al. Racławickimi do skrzyżowania z ul. Narutowicza w Lublinie - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając ten wniosek skarżący podniósł, że decyzji organu I instancji bezzasadnie nadano rygor natychmiastowej wykonalności tj. tylko z tego powodu, że dotyczy ona inwestycji celu publicznego, natomiast nie wskazano, że taki rygor jest niezbędny. Nadanie takiego rygoru jest tym bardziej nieuzasadnione, że postępowanie niniejsze z powodu opieszałości i niedbałości wnioskodawcy (inwestora) trwa już 3 lata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje:
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku.
Skarżące Towarzystwo dla N. i C. w [...] domagając się przed Sądem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie wykazało tych przesłanek.
Skarżący nie uzasadnił, w jaki sposób inwestycja mogłaby wyrządzić szkodę w znacznych rozmiarach, nie wskazał również na nieodwracalne skutki jakie może ona spowodować.
Poza tym zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w rozumieniu przepisów egzekucyjnych, a jej "wykonanie" to jedynie skutek prawny polegający na możliwości uzyskania przez inwestora decyzji o realizacji inwestycji celu publicznego. Należy jednak stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowiłoby przeszkody w uzyskaniu takiej decyzji, a zatem odmowa wstrzymania jej wykonania nie ma praktycznego znaczenia dla dalszego postępowania inwestycyjnego.
Skarżący w istocie kwestionuje nadany decyzji organu I instancji rygor natychmiastowej wykonalności, co nie ma znaczenia na obecnym etapie postępowania, ponieważ z chwilą wydania decyzji przez organ II instancji, a więc decyzji ostatecznej, staje się z mocy przepisów wykonalna decyzja organu I instancji (art. 130 § 1 i 2 kpa oraz art. 108 § 1 kpa), a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.