Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę E. N., I. N. i Z. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w związku z tym, że każdy z ww. skarżących nie uiścił wpisu od skargi, jak również nie uzupełnił braków skargi przez złożenie jej odpisów - na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.
W zażaleniu na powyższe postanowienie E. N., I. N., M. N. i Z. N. wnieśli o jego uchylenie. W uzasadnieniu podnieśli, że sąd błędnie i niezgodnie z art. 214 § 2 ww. ustawy uznał, że wpis uiszczony w kwocie 200 zł w dniu 3 lutego 2017 r., jak również 8 odpisów skargi złożonych 7 lutego 2017 r. dotyczy wyłącznie jednej skarżącej – M. N.. W ocenie skarżących uprawnienie dotyczy wspólnej nieruchomości (nabyte w drodze dziedziczenia po byłym właścicielu) i uiszczenie wpisu przez jednego z nim zwalnia drugiego od tego obowiązku w myśl art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 214 § 2 tej ustawy.
Poza tym wskazali, że sąd w wezwaniu do usunięcia braków formalnych w żaden sposób nie zaznaczył, że każdy ze skarżących ma nadesłać po 8 egzemplarzy odpisów skargi, wręcz przeciwnie wskazał, że wzywa do usunięcia braków "wspólnie z pozostałymi skarżącymi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (§ 2).
Mając na uwadze art. 214 § 2 p.p.s.a. i przedmiot niniejszej sprawy, należy wskazać, że z akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika – i na co słusznie zwrócili uwagę skarżący, że uiścili solidarnie wymagany wpis od skargi, jak również analizując wezwanie przesłane z dnia 23 stycznia 2017 r. o nadesłaniu braków formalnych skargi, przesłali brakujące jej odpisy.
W konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi z tej przyczyny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało uwzględnić zażalenie skarżących i uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 50/17 o odrzuceniu skargi.