Uzasadnienie
W dniu 21 maja 2012 r. W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
W dniu 16 sierpnia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, iż cofa skargę wniesioną w niniejszej sprawie i w związku z tym wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
Wobec cofnięcia skargi przez W. N. Sąd zobowiązany był, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzec z urzędu o zwrocie na jego rzecz kwoty 500 zł z tytułu opłaconego wpisu od skargi. W świetle bowiem tego przepisu sąd, działając ex officio, zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.