Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. (omyłkowo wskazano: "[...] r."), znak: [...], o wyznaczeniu Wójta Gminy jako organu właściwego do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie chlewni porodowej z odchowalnią prosiąt wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działkach nr ewid. [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości K.., gmina B.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.; dalej: "o.p."), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydane na podstawie art. 26 § 2 k.p.a. w związku z art. 75 ust. 1 pkt 4 stawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 35 ze zm.), orzekające o wyznaczeniu innego organu do załatwienia wniosku w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Podkreślenia wymaga, że postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 2 k.p.a. o wyznaczeniu przez organ wyższego stopnia do załatwienia sprawy innego – podległego mu – organu, nie stanowi żadnego z postanowień, o jakich mowa w treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Wynika to z tego, że nie przysługuje na to postanowienie zażalenie, a ponadto, jako rozstrzygnięcie incydentalne wydawane w toku innego postępowania zmierzającego do rozstrzygnięcia wniosku strony, nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1900/09).
Skarga nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych, w związku z czym podlega odrzuceniu na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zwrot uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.