Uzasadnienie
Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i w ramach tej kontroli orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W rozpoznawanej sprawie pismo Kierownika Biura Obsługi Wniosków Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [..]. Nr [..] nie ma cech decyzji administracyjnej, aczkolwiek w pewnym sensie rozstrzyga ono w przedmiocie zgłoszonego przez T. W. wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Decyzja (administracyjna) rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy sprawę w danej instancji – art. 104 § 2 kpa. Ponadto decyzja musi być wydana na podstawie przepisów prawa materialnego. Określa ona także konsekwencje zastosowanej normy prawnej w odniesieniu do adresata.
Zaskarżone pismo – nazwane przez T. W. decyzją – również nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na które służy skarga do Sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy.
W świetle akt sprawy, Sektorowy Program Operacyjny "Restrukturyzacja i Modernizacja Sektora Żywnościowego oraz Rozwój Obszarów Wiejskich" jest finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz z budżetu państwa.
T. W. domaga się dofinansowania projektu w ramach działań związanych z "ułatwianiem startu młodym rolnikom" na zasadach określonych w wyżej wymienionym Sektorowym Programie Operacyjnym.
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206) określa, iż w celu realizacji Narodowego Planu Rozwoju tworzy się sektorowe programy operacyjne finansowane z publicznych środków krajowych lub współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych (art. 8 ustawy). Dofinansowanie projektu – przedsięwzięcia jest realizowane w ramach działania, będącego przedmiotem umowy o dofinansowanie pomiędzy beneficjentem a instytucją wdrażającą. T. W. jest beneficjentem w rozumieniu art. 2 pkt 1 cyt. ustawy. Agencja Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa w systemie instytucjonalnym jest instytucją wdrażającą, odpowiedzialną za realizację działania w ramach programu operacyjnego.
W myśl art. 27 wyżej wymienionej ustawy, dofinansowanie projektów polega na zwrocie określonej w umowie o dofinansowanie projektu, części wydatków poniesionych przez beneficjenta. Stąd też projekt T. W. może być dofinansowany na podstawie umowy zawartej pomiędzy wnioskodawcą a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Konkretyzacja uprawnień T. W. wynikać będzie z umowy (w przypadku jej zawarcia).
Ustawodawca wymaga aby uprawnienia lub obowiązki, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy wynikały z przepisów prawa, ale nie z zawieranych pomiędzy stronami umów.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
Uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd orzekł jak w sentencji.
kg.