Uzasadnienie
D. I. (dalej jako: skarżąca) reprezentowana przez J. M. wniosła skargę do Sądu na decyzję Wojewody Lubelskiego z 26 czerwca 2026 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Postanowieniem z 12 sierpnia 2026 r. odmówiono dopuszczenia J. M. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika D. I..
W związku z powyższym, zarządzeniem z tego samego dnia (tj. 12 sierpnia 2026 r.) wezwano skarżącą do: podpisania skargi, złożenia 3 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres skarżącej wskazany w pełnomocnictwie notarialnym (k. 9). Pomimo dwukrotnego awizowania (19 sierpnia 2026 r. oraz 27 sierpnia 2026 r.) korespondencji nie odebrano. Przesyłka została dołączona do akt ze skutkiem doręczenia 2 września 2026 r. (k. 29).
Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie jak również nie uiściła wymaganego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis własnoręczny pod pismem jednoznacznie potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu.
Z kolei, stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (sygn. I OPS 13/13) niedołączenie przez skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Ponadto na zasadzie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie stwierdzono braki formalne skargi w postaci braku podpisu skarżącej, jak również brak uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Ponadto, skarżąca nie dołączyła do skargi jej odpisów, które zgodnie z przepisami należy doręczyć uczestnikom postępowania.
W związku z powyższym, strona została wezwana do uzupełnienia tych braków formalnych poprzez: podpisanie skargi, nadesłanie 3 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie wysłano na adres skarżącej wskazany w pełnomocnictwie notarialnym załączonym do skargi. Przesyłka nie została odebrana pomimo dwukrotnego awizowania (pierwsze miało miejsce 19 sierpnia 2026 r.), co skutkowało uznaniem ją za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65-73 p.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Termin ten upłynął bezskutecznie 2 września 2026 r. i z tym dniem doręczenie uznano za dokonane. W konsekwencji siedmiodniowy termin na usunięcie braków formalnych skargi upłynął 9 września 2026 r.
Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.