Uzasadnienie
W dniu 2 lipca 2008 r. A. B. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [..] z dnia [..]. nr [..], wydane na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w terminie wniosku o udzielenie bonifikaty w opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje, wbrew błędnemu pouczeniu zawartemu w treści zaskarżonego postanowienia, skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., I OSK 306/05, LEX nr 196463).
W związku z powyższym skarga A. B., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.