Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę I. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyłączenia gruntów z produkcji rolnej.
W dniu 22 września 2011 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 27 września 2011 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia w terminie 7 dni: zaświadczenia z właściwego urzędu gminy, stwierdzającego, że skarżąca i jej małżonek nie są płatnikami podatku rolnego z nieruchomości rolnych, zaświadczenia właściwego zakładu pracy o aktualnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia męża skarżącej, aktualnego zaświadczenia właściwego Starosty Powiatowego o liczbie i rodzaju pojazdów mechanicznych stanowiących własność skarżącej lub jej męża, wyjaśnienia, dlaczego skarżąca nie wskazała wśród osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym W. T., mieszkającej – jak wynika z akt administracyjnych sprawy – w tym samym budynku mieszkalnym, co skarżąca i jej rodzina, wyjaśnienia, w jakiej części W. T. ponosi koszty wynikające z korzystania ze wspólnego budynku mieszkalnego oraz wskazania jej dochodów i stanu majątkowego, odpisu aktualnej decyzji o przyznaniu świadczeń rodzinnych na dzieci skarżącej oraz dokumentów potwierdzających wysokość wydatków, na które powołano się we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wezwanie do wykonania zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 3 października 2011 r. (k. 42).
W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, zaś w dniu 4 października 2011 r. uiściła opłatę kancelaryjną za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, a zatem jej wniosek dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).
Skarżąca I. T. nie wykazała, by nie była w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zauważyć, iż, jak wynika z akt administracyjnych, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się z wniosku skarżącej o wyłączenie z produkcji rolnej gruntów rolnych w związku z zaplanowaną przez nią budową budynku mieszkalnego.
Sąd, z uwagi na istniejące wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącej, wezwał ją – na podstawie art. 255 p.p.s.a. – do wyjaśnienia tych wątpliwości. Skarżąca nie złożyła żądanych przez Sąd dokumentów oraz wyjaśnień, co nie pozwoliło Sądowi na ustalenie rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej i jej rodziny, a tym samym uniemożliwiło dokonanie oceny zasadności jej wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Ponadto, jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżąca opłaciła w niniejszej sprawie samodzielnie wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, co – zdaniem Sądu – świadczy, iż jest ona w stanie ponieść koszty postępowania.
Z tych względów, wobec niespełnienia przez skarżącą przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.