Uzasadnienie
S. S. w dniu 6 lipca 2010 r. złożył do Sądu skargę na zaniechanie nadzoru i kontroli oraz brak reakcji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rażące naruszanie prawa, nadużywanie uprawnień i niedopełnianie ustawowych obowiązków przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i WINB w postępowaniach o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], które to postępowania mają ścisły związek z toczącym się obecnie postępowaniem w sprawie nr [...] oraz postanowieniem WINB z dnia [...]r. nr [...], utrzymującym w mocy postanowienie PINB z dnia [...] r. nr [...], którym: 1. uznano za bezzasadną odmowę okazania do oględzin przez S. S. budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...], przy ul. G. w B., 2. ukarano S. S. karą grzywny w wysokości 50 zł.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych wyżej przypadkach oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 pkt 8 i § 3 ustawy).
Z powołanych przepisów wynika, iż na działania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegające na "zaniechaniu nadzoru i kontroli oraz braku reakcji na rażące naruszanie prawa, nadużywanie uprawnień i niedopełnianie ustawowych obowiązków przez pracowników organów nadzoru budowlanego" nie służy skarga do Sądu, albowiem nie stanowią one aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Nie można również uznać, iż w tym zakresie dopuszczalna byłaby skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga taka przysługuje bowiem, gdy organ administracji ma prawny obowiązek wydania aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, lecz w terminach określonych przez prawo takiego aktu lub czynności nie podejmuje, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.
Brak jest również innych przepisów szczególnych, które pozwalałyby na skuteczne wniesienie skargi do Sądu w tej sprawie.
Ubocznie należy zauważyć, iż skarga S. S. na postanowienie WINB z dnia [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie PINB z dnia [...] r. nr [...], którym: 1. uznano za bezzasadną odmowę okazania do oględzin przez S. S. budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...], przy ul. G. w B., 2. ukarano S. S. karą grzywny w wysokości 50 zł, będzie przedmiotem rozpoznania przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 522/09. Zarzuty skarżącego dotyczące niezgodnego z prawem prowadzenia postępowania przez organy administracyjne mogą być oceniane w postępowaniu sądowym w tejże sprawie.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.