Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 września 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej I. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 1 października 2008 r. (k.41). W dniu 6 października 2008 r. złożyła ona sprzeciw.
Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 24 września 2008 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącej I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, czteroosobowa rodzina I. S. utrzymuje się z niewysokiej renty i wynagrodzenia za pracę. Rodzina skarżącej nie posiada żadnego majątku, poza domem o powierzchni 180 m2 i gruntami rolnymi o powierzchni 3,1953 ha. Skarżąca wraz z mężem zmuszona jest dodatkowo ponosić z własnych skromnych środków utrzymania niemałe koszty związane z leczeniem.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.