Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Jednocześnie skarżąca wskazała, iż skarga dotyczy także sprawy II SA/Lu 1539/03.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 3 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Lu 2021/01 oddalił skargę M. K. na to rozstrzygnięcie.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2014 r. Sąd, jako przedmiot skargi w niniejszej sprawie, uznał decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...]. W części zaś, w jakiej skarga dotyczy sprawy II SA/Lu 1539/03, Sąd wydzielił ją do odrębnego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
W niniejszej sprawie Sąd, biorąc pod uwagę twierdzenia organu zawarte w odpowiedzi na skargę, ustalił, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie - Ośrodkiem Zamiejscowym w Lublinie toczyło się już postępowanie w sprawie o sygn. II SA/Lu 2021/01, ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego.
Postępowanie to zostało prawomocnie zakończone wyrokiem z dnia 3 czerwca 2001 r. oddalającym skargę. Orzeczenie to wywołuje zatem skutek powagi rzeczy osądzonej.
W tej sytuacji wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia przez skarżącą kolejnej skargi na przedmiotową decyzję.
Podkreślić należy, że instytucja powagi rzeczy osądzonej nie narusza prawa strony do sądu, a służy jedynie pewności prawa i zapobiega notorycznemu inicjowaniu sporów "o to samo", między tymi samymi stronami, o ten sam przedmiot.
Z tych względów i na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.