Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...].Nr [...], którą odmówiono przyznania S. O. świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art.13 ust.1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń z pomocy społecznej nie przysługuje osobie odbywającej karę pozbawienia wolności. Tak właśnie jest w przypadku skarżącego, który od dnia 23 czerwca 2002r. przebywa w Zakładzie [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. O. domagał się sprawdzenia, czy organ odwoławczy działał zgodnie z prawem. Zdaniem skarżącego może on otrzymać choćby częściową pomoc, którą mógłby przeznaczyć na witaminy i lekarstwa, a czego nie zapewnia Zakład [...].
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko i wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Stosownie do art.13 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U Nr 64, poz.593 ze zmianami) osobie odbywającej karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo do świadczeń pomocy społecznej. W sprawie bezspornym jest, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem całkowicie uzasadnione. Nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, o jaki zakres pomocy społecznej ubiega się skazany, skoro powołany przepis stanowi o pozbawieniu go prawa do świadczeń z pomocy społecznej.
Z tych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami) skargę należało oddalić.