Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Lu 539/08 oddalającego skargę J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki, skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W formularzu wniosku PPF wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, a ich jedynym źródłem dochodu jest jego renta w wysokości 636, 29 zł brutto miesięcznie.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, jednak nie może być ona iluzoryczna.
W ocenie Sądu, sytuacja J. G., utrzymującego się wraz z żoną wyłącznie z niskiej renty uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić go możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.