Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" nakazał W.W. zaniechanie użytkowania lokalu usługowego nr 1 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym przy ul. "[...]" w "[...]", jako pralni chemicznej. Jako podstawę prawną powołał unormowania art. 51 ust. 2 w związku z art. 71 ust. 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia "[...]" tegoż organu, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 powoływanej ustawy Prawo budowlane, zostało nakazane W.W. wykonanie określonych czynności zmierzających do doprowadzenia samowolnie dokonanej zmiany sposobu użytkowania lokalu usługowego nr 1 w budynku przy ul. "[...]" do stanu zgodnego z prawem, z zakreśleniem terminu do dnia 30 sierpnia 2002 r. Adresat decyzji w terminie tym nie wykonał nałożonych na niego obowiązków.
Po rozpoznaniu odwołania W.W., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia "[...]" uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, na mocy art. 138 § 2 kpa. W uzasadnieniu podniósł, że odwołujący się wraz z odwołaniem od pierwszoinstancyjnej decyzji złożył żądaną dokumentację techniczną, wynikającą z decyzji z dnia "[...]".
W tym stanie sprawy, stanął na stanowisku, że zaistniały nowe okoliczności, wymagające ponownego rozpatrzenia, a dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w toku którego należy rozważyć cały materiał dowodowy, zasadnym będzie przesądzenie czy inwestor wywiązał się z nałożonych decyzją z dnia "[...]" obowiązków.
Na powyższe skargę złożył W.W., wnosząc o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy poprzez umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu przedstawił argumentację, że wobec przedstawionych z odwołaniem, żądanych przez organ dokumentów, nie zachodziła potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego, a organ miał podstawy do wydania nie decyzji kasacyjnej, lecz merytorycznie rozstrzygającej sprawę, w myśl unormowań regulujących postępowanie odwoławcze.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Wskazał na naruszenie przez organ pierwszej instancji zasady przewidzianej w art. 7 kpa, który wydał decyzję opartą na dyspozycji art. 51 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, powoływanej wyżej, nie uwzględniając wniosku skarżącego o przesunięcie terminu zakreślonego na wykonanie obowiązków nałożonych na niego decyzją z dnia "[...]", opartą na unormowaniu art. 51 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy. Wydanie merytorycznej decyzji przez organ drugiej instancji naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w dniu 11 maja 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym stanie sprawy zważył, co następuje
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dotknięte wadliwościami, statuowanymi unormowaniem art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a które powodowałyby proceduralną bezskuteczność tej czynności. Wobec powyższego znajduje zastosowanie dyspozycja art. 161 § 1 pkt 1 ostatnio przywołanej ustawy, stanowiąca prawną podstawę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
jp