Uzasadnienie
W dniu 10 maja 2017 r. M. T. złożyła do Sądu skargę na decyzję L. Kuratora Oświaty i Wychowania w L. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie wykreślenia prowadzonej przez nią szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. W skardze tej strona zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, to jest wykreśleniem z ewidencji szkół i placówek niepublicznych z dniem 15 maja 2017 r. placówki prowadzonej przez skarżącą.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...], L. Kurator Oświaty i Wychowania w L., działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podkreślając, że – w jego ocenie – skarżąca nie wykazała, by zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania tego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W niniejszej sprawie jest poza sporem, że skarżąca prowadzi Niepubliczny Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w Rejowcu - Technikum od dnia 1 września 2015 r., w zabudowanej nieruchomości przy ul. [...] w [...], na którą poczyniła znaczne nakłady finansowe w celu dostosowania jej do działalności opiekuńczo-wychowawczej i dydaktycznej.
Z akt sprawy wynika, że Starosta C. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. wykreślił z prowadzonej przez Powiat C. ewidencji niepublicznych szkół i placówek oświatowych, z dniem 31 stycznia 2017 r., Niepubliczny Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w [...] - Technikum, w związku z zaprzestaniem działalności przez tę szkołę przez okres dłuższy niż trzy miesiące.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił wskazaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej wskazania daty wykreślenia Niepublicznego Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w [...] - Technikum z ewidencji prowadzonej przez Powiat C. i określił nowy termin wykreślenia szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych – na dzień 15 maja 2017 r. oraz utrzymał tę decyzję w mocy w pozostałym zakresie.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Niewątpliwie bowiem wykreślenie Ośrodka - Technikum z ewidencji Starosty [...], oznaczające zarazem jego likwidację spowoduje znaczne straty finansowe u skarżącej z powodu utraty dotychczas otrzymywanego wynagrodzenia, jak również utratę zainwestowanych w Ośrodek nakładów finansowych, które – jak wyjaśniła skarżąca – w krótkim czasie jego funkcjonowania nie zwróciły się w postaci uzyskiwanych dochodów. Likwidacja Ośrodka prowadzić będzie również do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż niekwestionowane jest, że powołanie do życia młodzieżowego ośrodka wychowawczego oraz działających przy nim placówek oświatowych jest długotrwałą i czasochłonną procedurą, wymagającą wielu opinii i zgód różnych organów administracji publicznej.
Niezależnie od tego należy podkreślić, że wbrew twierdzeniom L. Kuratora Oświaty i Wychowania w L., zawartym w uzasadnieniu wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...], nie można uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stał się bezprzedmiotowy, z uwagi na upływ określonego w tej decyzji terminu wykreślenia prowadzonej przez skarżącą placówki z ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Wskazać trzeba, że przyjęcie takiego stanowiska prowadziłoby w konsekwencji do uznania bezprzedmiotowości również postępowania sądowoadministracyjnego w rozstrzyganej sprawie, co – mając na uwadze wymogi przysługującego skarżącej konstytucyjnego prawa do sądu – jest całkowicie nieuzasadnione.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.