Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 lipca 2012 r. skarżąca D. S., zwrócił się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, który będzie reprezentował jej interesy. W tym zakresie podniosła, iż ma niskie dochody i nie stać jej na adwokata z wyboru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania wniosku w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę, że w niniejszym postępowaniu złożono już wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, który został uwzględniony w całości. Mianowicie postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r. przyznano skarżącej prawo pomocy zwalniając ją od kosztów sadowych w całości.
W takiej sytuacji obecny wniosek, choć strona wniosła jedynie o ustanowienie adwokata, winien być rozpatrywany niejako łącznie z poprzednim, a zatem należy go ocenić pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W tym miejscu podkreślić należy, że zasadą jest obowiązek ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie. Natomiast intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja ta, stanowiąca wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, może być stosowana w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W tym przypadku - stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analiza sytuacji materialnej D. S. prowadzi do przekonania, że została spełniona przesłanka przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżąca jest osobą samotną uzyskującą jedyny dochód w postaci emerytury w wysokości 1.670,00 zł brutto. Z kwoty tej skarżąca znaczną część środków przeznacza na utrzymanie mieszkania (czynsz, energia elektryczna, gaz) oraz zakup lekarstw, których koszty stale rosną, gdyż - jak wskazała - jest osobą przewlekle chorą (po operacji tarczycy i oka). Tym samym kwota dochodu osiąganego przez gospodarstwo domowe prowadzone przez skarżącą jest na tyle niska, że pozwala to na przyjęcie, że skarżąca nie jest zdolna ponieść jakichkolwiek wydatków w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.