Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęła skarga B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie warunków zabudowy.
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu [...] lutego 2020 r., skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę.
W dniu [...] lutego 2020 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz poniesionych kosztów korespondencji do skarżącej w kwocie 11,00 zł. Oświadczył jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie należało umorzyć.
Zawarte w punkcie II sentencji postanowienia orzeczenie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu obejmuje wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika w wysokości 295,20 zł, w tym 55,20 zł z tytułu podatku od towarów i usług oraz niezbędne i udokumentowane wydatki pełnomocnika w kwocie 11,00 zł – na podstawie art. 250 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz § 2 i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w związku z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18).
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.