Uzasadnienie
Z. J. wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Z wniosku skarżącej wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, posiada mieszkanie o powierzchni 36 m² i nieruchomość rolną o powierzchni 0,3465 ha. Jedynym dochodem osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym jest emerytura wnioskodawczyni w kwocie 799,18 zł. Zasadność swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. J. ponadto uzasadniła tym, że nie posiada żadnych innych dochodów, a do jej wydatków należą m.in. opłaty za energię elektryczną, wodę, telefon, wywóz śmieci w kwocie od 600-1000 zł miesięcznie oraz zakup leków w kwocie ok. 100-200 zł miesięcznie. a ponadto zakup leków męża w kwocie 130-140 zł miesięcznie. Wskazała również, że mąż nie pracuje, ma poważne problemy zdrowotne, nie został zakwalifikowany do uzyskania zasiłku czy renty.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej zwanej "ppsa") stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3).
Z. J. wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.
Przedstawiona przez stronę jej sytuacja materialna (wydatki związane z kosztami utrzymania, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania), uprawnia do stwierdzenia, że skarżąca mimo posiadania stałego źródła dochodu, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Powyższe uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie ją od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości.
Z tych powodów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) należało orzec jak w sentencji postanowienia.