Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Starosta na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr 28, poz. 169 ze zmianami) uznał, że działka oznaczona numerem ewidencyjnym 824 o powierzchni 0,4657 ha położona w obrębie geodezyjnym M. O. stanowi mienie gminne Gminy Sz. W uzasadnieniu decyzji podano, że wspomniana działka jest drogą dojazdową do pól i jest we władaniu Gminy Sz., stanowi zatem dobro ogólne.
W dniu 3 stycznia 2009 r. Z. S. złożyła wniosek o wznowienie powyższego postępowania motywując go tym, że nie brała w nim udziału jako strona. Wyjaśniła, że jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości graniczącej z działką 824.
Decyzją z dnia [...] Starosta odmówił wznowienia postępowania. Organ wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] została zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr 28, poz. 169 ze zmianami), podana do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Sz. na okres dwóch tygodni tj. od dnia 25 stycznia 2008 r. do dnia 8 lutego 2008 r. Po upływie tego okresu uważa się, że decyzja została doręczona wszystkim uprawnionym do udziału. Strona zatem w ciągu tych dwóch tygodni mogła brać udział w postępowaniu.
Po uchyleniu powyższej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] Starosta postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...]. Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 148 § 1 i § 2 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Decyzja z dnia [...] r. została zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych podana do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Sz. na okres dwóch tygodni tj. od dnia 25 stycznia 2008 r. do dnia 8 lutego 2008 r. Po upływie tego terminu decyzję uznaje się za doręczoną. Zdaniem organu w terminie 14 dni strona mogła brać udział w prowadzonych przez niego czynnościach.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Z. S. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Organ odwoławczy także podkreślił, że stosownie do art. 148 § 1 i § 2 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. W myśl art. 8 ust. 6 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych decyzje w sprawach wymienionych w ust. 1 podaje się do wiadomości uprawnionych do udziału we wspólnocie w sposób przyjęty w danej miejscowości oraz ogłasza się je przez wywieszenie w Urzędzie Gminy na okres 14 dni. Po tym terminie decyzję uważa się za doręczoną wszystkim uprawnionym.
Kolegium ustaliło, powołując się na pismo Starosty z dnia 20 lipca 2009 r., że na terenie miejscowości Sz. obręb M. O. nie ma przyjętego sposobu podawania decyzji do wiadomości. Stwierdzono natomiast, że decyzja z dnia [...] została wywieszona na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Sz. na okres 14 dni od dnia 25 stycznia 2008 r. do dnia 8 lutego 2008 r., co potwierdza adnotacja Wójta Gminy Sz. na decyzji. Miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od 9 lutego 2008 r., co oznacza, że upłynął w dniu 9 marca 2008 r. Z. S. złożyła wniosek o wznowienie postępowania 5 stycznia 2009r., a więc z uchybieniem terminu. Odwołująca się nie złożyła wniosku o jego przywrócenie. Zdaniem Kolegium wobec uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania należało na podstawie art.149 § 3 kpa odmówić wznowienia postępowania. Skoro jednak mimo to postępowanie wznowiono, podlegało ono umorzeniu. Nie było natomiast podstaw do wydawania decyzji w oparciu o art. 151 § 1 kpa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. S. zarzuciła organowi błędną wykładnię art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 49 kpa oraz art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.
Zdaniem skarżącej decyzja Kolegium jest niezgodna z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 października 2005 r. sygn. akt I SA/Bk 265/05 i wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Łodzi z dnia 20 września 1995 r. sygn. akt SA/Łd1281/95, z których przytoczyła fragmenty uzasadnień. Nie podała jednak, na czym polegała wadliwość zaskarżonej decyzji, jeśli chodzi o naruszenie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 49 kpa przez Kolegium. Dowodziła natomiast, że zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych decyzje w sprawach wymienionych w ust. 1 i 2 podaje się do wiadomości uprawnionych do udziału we wspólnocie w sposób przyjęty w danej miejscowości oraz ogłasza się je przez wywieszenie w Urzędzie Gminy na okres 14 dni. Po upływie tego okresu decyzję uważa się za doręczoną wszystkim uprawnionym do udziału.
Z przepisu tego wynika zatem, jak podnosi skarżąca, że o skutecznym doręczeniu decyzji można mówić tylko wówczas, gdy spełnione są obydwa warunki przewidziane w tym przepisie. Tymczasem organ nie wykazał, aby decyzja była podana do wiadomości osobom uprawnionym do udziału we wspólnocie w sposób przyjęty w miejscowości Sz. Skarżąca zaznaczyła, że dostęp do Urzędu Gminy jest ograniczony czasem jego urzędowania oraz dniami wolnymi i świętami. Trudno jest codziennie jeździć do Urzędu i czytać ogłoszenia, zamiast zająć się rolnictwem. W ocenie skarżącej trudno zatem przyjąć, że decyzja została doręczona skutecznie. Nie było zatem podstaw do umorzenia postępowania w I instancji. Kolegium zdaniem skarżącej powinno uchylić decyzję i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Staroście w celu uchylenia decyzji z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Błędne jest założenie skarżącej, która termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wiąże z datą doręczenia jej decyzji z dnia 21 stycznia 2008 r. Przepis art. 148 ust. 2 kpa stanowi bowiem jasno, że termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a więc nie brania przez stronę bez własnej winy udziału w postępowaniu, biegnie nie od daty doręczenia decyzji, ale od daty dowiedzenia się o niej tj. od daty, gdy powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (wyrok NSA z dnia 3 lutego 1998 r. I SA 769/97). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. W pierwszym przypadku chodzi tylko o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art.145 § 1 pkt 4 kpa dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia.
Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2006 r. II OSK 622/05 ONSAiWSA 2006/5/133, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2004 r. II SA 4189/03 Legalis). Jest oczywiste, że data dowiedzenia się o decyzji może pokrywać się z datą doręczenia decyzji, jak usiłuje wywieść Kolegium, ale na tle sprawy wniosku takiego nie sposób uzasadnić. Rację ma Kolegium twierdząc, że wyczerpanie trybu określonego w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr 28, poz. 169 ze zmianami) skutkuje powstaniem domniemania doręczenia decyzji o jakiej mowa w art. 8 ust. 1 i 2. Należy jednak zwrócić uwagę, że ten tryb postępowania dotyczy jedynie uprawnionych do udziału we wspólnocie.
Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykaz obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów we wspólnocie ustala, w drodze decyzji, starosta. Dla obszarów gmin projekty takich wykazów sporządzają wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast)
Jeśli zatem określona osoba nie posiada statusu osoby uprawnionej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy doręczenie jej decyzji następuje na zasadach ogólnych przewidzianych w przepisach kpa. Akta sprawy nie zawierają żadnych informacji pozwalających na potwierdzenie statusu skarżącej, usprawiedliwiającej zastosowanie wobec niej trybu doręczenia określonego w art. 8 ust. 6 ustawy. Ponieważ organy rozpoznające sprawę nie wykazały, kiedy skarżąca dowiedziała się o decyzji, skupiając się wyłącznie na wykazaniu właściwego jej doręczenia, co okazało się wadliwe, uzasadnione jest przekonanie, że decyzje zapadły z naruszeniem przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Starosty.