Uzasadnienie
M. i A. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału z dnia 1 lipca 2014 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na to, że skarżący nie dołączyli do skargi wymaganej ilości jej odpisów celem doręczenia ich uczestnikom postępowania, zostali wezwani do uzupełnienia tego braku pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do złożenia odpisów skargi został doręczony skarżącemu A. K. osobiście w dniu 7 lipca 2014 r. (k. 17 akt sądowych).
Z kolei skarżącej M. K. odpis tego zarządzenia został doręczony w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. (k. 19 akt sądowych). Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 p.p.s.a., okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
W związku z nieobecnością skarżącej M. K. w miejscu zamieszkania wskazanym w treści skargi, przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do złożenia odpisów skargi została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej w dniu 7 lipca 2014 r. Ponownego awizowania dokonano po upływie 7 dni – w dniu 15 lipca 2014 r. (k. 19).
Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącej M. K. w dniu 21 lipca 2014 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej.
Skarżący A. K. nie wykonał wezwania w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia, tj. od dnia 7 lipca 2014 r. Również skarżąca M. K. nie wykonała wezwania w terminie siedmiu dni od dnia, w którym nastąpił skutek doręczenia, tj. od dnia 21 lipca 2014 r.
W związku z powyższym, skarga M. i A. K., jako zawierająca brak, którego skarżący nie uzupełnili w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd zwrócił skarżącym uiszczony wpis od skargi zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.