Uzasadnienie
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa nie podlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, a w szczególności gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II FZ 564/06, niepubl.).
Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej, w której skarga W. K. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym. Skarga ta podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.
Nadto należy wskazać, że skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Kierownika OPS w [...] z dnia [...] r., jednak SKO w [...] w postanowieniu z dnia [...] r., Nr [...] stwierdziło, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało zaskarżone do tutejszego Sądu. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Lu 384/11 i jest w toku, bowiem jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 6 lipca 2011r. (sygn. akt II SA/Lu 384/11) referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Z tych względów, wobec oczywistej bezzasadności przedmiotowej skargi, należało na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówić W. K. przyznania prawa pomocy.