Uzasadnienie
Fundacja "A" wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na dzierżawę nieruchomości gruntowej.
Zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 18 grudnia 2009 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. W zarządzeniu zamieszczono pouczenie, iż nie uiszczenie w terminie wpisu od skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało zwrócone z informacją, iż "pod wskazanym adresem Fundacji nie ma, Fundacja wyprowadziła się" (k. 84 akt sądowych).
W myśl art. 70 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu.
Fundacja została pouczona o obowiązku informowania Sądu o zmianie adresu w piśmie z dnia 17 września 2009 r. (k. 25 akt sądowych), przy którym przesłano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazane pismo odebrała osoba uprawniona do odbioru przesyłki – P. N. w dniu 23 września 2009 r. pod adresem wskazanym w skardze (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 27 akt sądowych).
Skoro zatem, jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca została pouczona o obowiązku poinformowania Sądu o zmianie adresu i skutkach jego niedopełnienia, tak więc wezwanie do wpisu Sąd uznał za doręczone przez pozostawienie pisma w aktach sprawy.
Skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła żądanego wpisu.
W tej sytuacji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.